Categorie archief: Uncategorized

Oscar Nominated: Logorama

desc

via Oscar Nominated: Logorama.

Advertenties

Spel als metafoor… ik vind het mooi! en verslavend

Voor Martijn, geknipt en gezocht ter overdenking! (eurogamer)

Ren voor je leven. Laat alles los en ren, over stoelen, tafels en banken. Door ruiten, duiven en kantoren. Meter na meter, kilometer na kilometer, tot je ogen tranen. Canabalt is een game voor de iPhone en pc die draait om rennen, het liefst zo ver mogelijk. Maar Canabalt is meer dan alleen een game; het is een kunstwerk dat ons confronteert met vragen waar wij allemaal – al dan niet bewust – mee worstelen. Of voor wegrennen.

Canabalt is ook het succesverhaal van onafhankelijke ontwikkelaars. Adam Atomic heeft in slechts vier dagen alles ontworpen, waarna Danny Baranowsky de muziek in één nacht geschreven heeft. Toen het op de pc als flashgame een wat groter succes bleek te zijn dan de heren verwacht hadden, hebben ze met behulp van Eric Atomic de game naar de iPhone gepoort. Ook op de handheld van Apple bleek het gestileerde renspelletje een groot succes, misschien nog wel groter dan op de pc.

Dat succes is terecht, want de gameplay van Canabalt is bijzonder geschikt voor een mobiel platform. De gehele game draait om het zover mogelijk laten rennen van jouw naamloze antiheld. Rennen doet hij automatisch; het enige wat jij hoeft te doen is hem over obstakels en afgronden te laten springen door op het scherm te tikken. Een kort tikje voor een klein sprongetje, een langere druk voor een grotere sprong. Hoe langer je dit volhoudt zonder obstakels (bestaande uit stoelen, dozen et cetera) omver te rennen, hoe sneller jouw John Doe zal rennen. Het maakt de gameplay binnen enkele seconden hectisch, spannend én verslavend.

Deze simpliciteit is zowel een zegen als een vloek voor Canabalt. Het maakt de game bijzonder toegankelijk voor snelle pogingen, maar tevens heb je het na drie of vier keer rennen ook weer gehad. Het ontbreken van mijlpalen, achievements en markeringen van je vorige records zorgen ervoor dat je vooral tegen een onzichtbare herinnering van je vorige sessie aan spelen bent. Games als Doodlejump en Peggle doen dit wat dat betreft beter en bieden meer inhoud door simpele toevoegingen.

Wat deze games – en bijna alle iPhone games – niet hebben, is de unieke stijl van Canabalt. De vormgeving is strak, steriel en somber. Geen vrolijke kleuren, geen effectjes en geen monsters. Het is slechts een rennende kantoormedewerker in een grijze stad vol met gebouwen die niet te onderscheiden zijn van elkaar. De muziek die het geheel ondersteunt is perfect; Baranowsky is er in geslaagd om onheilspellende muziek te combineren met een opzwepende beat. Deze unieke combinatie van beeld en geluid maakt het spelen van Canabalt tot een bijzondere ervaring; doe je oordopjes in en je bent even ontkoppeld van de werkelijkheid; alleen het rennen telt nog.

We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.

Als je vervolgens je telefoon weer terug in je zak stopt en kijkt naar de wereld om je heen, blijkt Canabalt plotseling een verborgen kracht te huisvesten; de game biedt een schat aan interpretatiemogelijkheden. Het abrupte begin van de game, de sombere sfeer en de vreemde wezens op de achtergrond werpen allemaal vragen op, zonder een enkele te beantwoorden. Waar rent de kantoorklerk voor weg? Wat zijn die logge wezens op de achtergrond en waarom stort alles in? Waarom zou je rennen, als er nooit een einde aan zal komen?

De game lijkt een metafoor te zijn voor problemen waar wij mee kampen in onze huidige globaliserende samenleving. Beangstigende technologieën lijken ons overal in de gaten te houden, degenen die ons regeren lijken ontastbaarder dan ooit, grote grijze gebouwen die duizenden anonieme mensen huisvesten doemen links en rechts op. Ons gevoel van individualiteit dreigt ten onder te gaan aan processen die wij niet meer kunnen controleren, niet meer begrijpen. Films als Moon, The Matrix en Surrogates spelen daar al op in, en Canabalt dus ook. Ondanks dat de expliciete gameplay niet bijzonder is, is de impliciete boodschap dat wel. Dat maakt Canabalt vervreemdend en uniek tegelijk, en een absolute must voor iedereen en zeker Martijn!

Marten

speel: http://www.canabalt.com

Mijn stroom der onzinnigheid…

Mobypicture – Share your adventures with your friends realtime

Shared via AddThis

Een heel klein Rokje…

Oeps……..typefoutje; het gaat hier om een heel klein Klokje, sorry! Bekijk dit mooie klokje hier:

Martijn…

Muziekje van de Dag (17)…

Goedemorgen (11.44 uur, dus kan nog net). Gisteren was ik niet in staat om een muziekje te plaatsen, veel te druk; vergaderingen, verhuizing, trouwerij…één feestje!

Maar niet getreurd (of juist wel gezien het muziekje van vandaag), want zoals afgesproken ga ik verder met mijn cassettebandje van 16 jaar geleden en vandaag zal dat niemand minder zijn dan Dog eat Dog.

Zoals gezegd heb ik kennis gemaakt met deze band via het beruchte cassettebandje, maar ik heb ze ook één keer live mogen zien en wel in het, in 013 veranderde, Noorderlicht te Tilburg. In het voorprogramma stond de Undeclinable Ambuscade (ook deze stond op het cassettebandje, dus muziek volgt nog!) en daarna dus hoofdact Dog eat Dog. Deze mannen kwamen voor hun concert nog even kletsen met het publiek en liepen door de zaal naar het podium, je zult begrijpen dat de sfeer uitermate relaxed was.

Veel plezier met de YouTubjes en meer info hier, hier en hier…..

Martijn…

Schijnwereld…

Deze blog spookt al een paar dagen door mijn hoofd en ik kan er niet uitkomen, ik merk dat naarmate ik ouder word (en soms heb ik de illusie; ook wijzer) steeds meer moeite heb met het feit dat er zoveel MOET en een hoop dingen NIET mogen.

Voorbeelden te over; ik moet (onzinnige) verslagen maken, ik moet werken, ik mag niet harder rijden dan 120 km p/uur, ik mag niet mobiel bellen in de auto (zonder handsfree), maar mag weer wel een boterham eten met diezelfde hand en ik mag ook een cd verwisselen, etc…

In facade heb ik al eens afgegeven hoe ik denk over hoe wij ons aan regels moeten houden, maar ik heb steeds vaker het idee dat we een soort van (zelfgemaakte) schijnwereld in stand houden. Wilders geeft af op mensen met een ander idee van invulling van het aardse en een hoop mensen lopen hier achter aan. Maar ik vraag me dan weer af; ‘Waarom bestaat er zoiets als genzen?’…Wie bepaalt wie waar mag wonen, welk land is van welk volk en waarom?

We moeten ook altijd bezig zijn met het veranderen van regels en organisatievormen. Waarom is iets niet gewoon een keer goed genoeg? De ene keer is klassikaal lesgeven goed en dan moeten leerlingen weer zelfsturend worden, vervolgens blijkt uit studie dat leerlingen toch beter af zijn als er een docent is die sturing geeft (dag geld!!!).

Dit soort dingen worden onderzocht, maar door wie? Iemand die daarvoor geleerd heeft? Nou en, wie zegt dat dit waarheid is? Wat is studie eigenlijk en wie bepaalt wat je moet leren? Waarom gebruikt de ene docent deze methode en de andere docent weer die? En welke van deze twee is de beste?

Ik moet verslagen beoordelen en daar een punt aan toekennen, maar mijn beoordeelpunten zijn anders dan die van mijn collega’s, dus zijn de punten willekeurig. Ik hoor u denken; ‘Dan moeten er betere en duidelijkere criteria van beoordeling opgesteld worden!’, want dan is alles opgelost…Dit kan natuurlijk niet, want je kunt voor verslagen geen eenduidige criteriapunten opstellen en elke docent of professor die zegt dat dit wel kan, die liegt!! Dit kan hij/zij natuurlijk nooit toegeven, want dit ondermijnt zijn/haar geloofwaardigheid….en dat kan natuurlijk niet!

Dan zijn er nog alle geleerde mensen of mensen die gestudeerd hebben, dit zijn mensen die heel veel weten en dus ook antwoorden hebben. De beste zijn degene die zeggen dat zij slechts eenvoudige mensen zijn die ook niets weten en bij gratie van de toehoorder geloofd worden….deze krijgen nog meer erkenning (dussss….).

Wat doen deze mensen feitelijk; ze reproduceren kennis en als ze een beetje slim zijn voegen ze daar nog wat eigen wijsheden aan toe en dat gaat dan door voor waarheid (het zal wel waar zijn ,want hij zei dat en hij heeft daar voor geleerd, dusss…). Maar eens is al die wijsheid bedacht door iemand….die iemand had in zijn tijd zoveel aanzien dat zijn kennis voor waarheid aangenomen werd.

Eerst gebeurde dit door degene met de meest mooie filosofische of godsdienstige (is het niet beide hetzelfde?) gedachten en/of uitspraken, later werd dit onderuit gehaald door de wetenschap. Met andere woorden al die waarheid die eeuwenlang geloofd werd is plotsklaps niets meer waard, want de wetenschap bewijst anders…..

Ik denk dat er nog eens blijkt dat onze wetenschap er ook naast zit en we dus al die tijd in een schijnwereld hebben geleefd…….

Fijn weekend!

Martijn…

Vandaag wereld-ufo dag!

tsja… ik dacht vanmorgen al, er is iets wat ik mis en gelukkig kwam ik er net achter…

klik hier voor die onzin!

het moet niet veel gekker worden…

Marten